........ใครเลย จะคิดว่าไอ่เซนขยัน....
 
 
 
...........อัพเอนทรี สรุป อีเว้นท์ 2 กะเค้าด้วย หึๆๆๆ........
 
 
 
 
(โดนสต๊าฟ EZ00ฝัง!!!!)
 
 
 
 
แต่ถ้าไม่อัพซะก่อน.....
 
เกรงว่าจะขี้เกียจ  เอ๊ย  Event 3  ที่โดนยุให้ลง ของ Part หมา มันจะไปต่อไม่ได้น่ะสิครับ....^^
 
เริ่มเลยล่ะกันนะ....
 
 
 
 
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ..........
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
" Did you hear ?   :   Kurogane Part"
 
 
 
 
 
 
 
 
บางครั้ง นะครับ...
 
 
 
 
ในช่วงชีวิต อันยาวนาน ของผม
 
 
 
ก็มักจะมี  "เรื่องสนุกๆ " วิ่งเข้ามาหา
 
 
แต่..
 
 
ไอ่เรื่องสนุกๆ ที่ว่านี้
 
 
มันอาจจะ.....ทั้งชวนหรรษา และ แฝงไว้ซึ่งเค้ารางของหายนะ
 
 
ก็เป็นได้........
 
 
 
และ...ภายใต้ท้องฟ้ายามราตรี ของเมืองที่แออัดไปด้วยกลิ่นอายหลากหลาย ที่ทั้ง
"โสมม" แต่ก็....."ชวนให้หลงไหล" นี้....
 
 
 
 
 
กลิ่นอาย น่าสนุก เกี่ยวกับยาประหลาดตัวหนึ่ง....
 
 
กำลังดึงดูดความสนใจของผมอย่างเต็มที่....
 
 
กลิ่นอาย ของ
 
 
 
ZONE - 00
 
...............
 
......
 
 
 
 
 
 
....มีข่าวลือมากมาย เกี่ยวกับยาประหลาดตัวนี้ถูกส่งเข้ามาทาง SMS ของผู้คนในเมืองโดยบุคคลนิรนาม...
 
ไหนจะ เอเจ้นท์เงาอีก.....ปริศนามากมาย แฝงกายเป็นเงามืดอยู่ทุกหนแห่งของเมืองเลยก็ว่าได้
 
อันที่จริง ผมก็ไม่ค่อยได้สนใจอะไรมากนักกับเรื่องนี้ในตอนแรกๆ......
 
 
จนกระทั่งเย็นวันหนึ่ง  ในขณะที่ผมเดินเล่นอยู่ในสวนสาธารณะที่คุ้นเคย อยู่ๆก็ไปได้ยินบทสนทนาที่น่าสนใจจากคนกลุ่มหนึ่งเข้า  โดยบังเอิญ.......
 
 
 

“ถ้าตามหาแม่สาวจิโดคุที่โรงพยาบาลนั้นเจอ ข่มขู่นิดหน่อยอาจจะได้เงินเป็นกอบเป็นกำเลยนะ”

 

“อย่างน้อยๆก็อาจจะได้อะไรบ้างละวะ ค่าปิดปาก หรืออาจจะได้แหล่งซื้อยาถูกๆก็ได้นะเว้ย”

 

 

 

 

 

อา....ดูเหมือนว่า คุณหมอสาวที่ชื่อจิโดคุอะไรนี่  กำลังจะถูกปองร้าย แถมดูมีส่วนเกี่ยวข้องกับ ยา ที่กำลังเป็นข่าวลือในช่วงนี้อีก....กลิ่นอาย น่าสนุกที่ลอยอยู่ตรงหน้านี้ ทำให้ผมตัดสินใจ

 

 

"แฝงกายในเงามืดแถวๆนั้น และรอฟังอีกนิดว่าพวกมันจะทำอะไรต่อ "

 

 

 

 

 

คนกลุ่มนั้นยังผมพูดคุยกันต่อไปโดยที่ไม่รู้ว่า ผมแฝงตัวอยู่ใกล้ๆ........

 

 

 

“จะทำอะไรก็ระวังนะเว้ย เดี๋ยวก็มีนัดกับลูกพี่ที่นี่”

 

 

“จะหวังงานช้าง ซื้อยาแดกให้ได้ทุกวันก่อนเหอะ”

 

 

 

ดูเหมือนว่า พวกมันจะทำการซื้อขายยากันที่นี่ในอีกหลายชั่วโมง และคงไม่คิดจะไปที่ รพ. ในตอนนี้....

 

 

 

.....เป็นโอกาสดี ที่ผมจะล่วงหน้าไปตามหา สาวที่ชื่อ "จิโดคุ" เสียก่อนที่คนพวกนี้จะไปถึง.......

 

 

 

 

เธอ....คงจะ "รู้อะไรดีๆ"  มากกว่าพวกกระจอกนี่  เป็นแน่....

 

 

ผมไปถึง รพ. ในเวลาไม่นานนัก แม้จะดึกมากแล้ว แต่รพ. ก็ยังคงวุ่นวายและคราคร่ำไปด้วยผู้คน...

ผมลองสำรวจไปรอบๆ...

 

แม่สาวที่ชื่อ จิโดคุ คงเป็นแพทย์ใหญ่คนนึงของที่นี่ซ้ำยังเป็นแพทย์เฉพาะทาง ไม่ใช่คนที่จะพบตัวง่ายๆ...

 

จะไปถามที่เคาท์เตอร์ก็คงเสียเวลาซักนี่นั่นโน่นกันอีกเป็นกอง....

 

 

 

 

.....แอบลอบเข้าไปตามหาเอง  น่าจะง่ายกว่าเยอะครับ......

 

 

 

 

 

การลอบเข้าไปในส่วนลึกของ รพ. ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับผมเลยสักนิด....แต่ดูเหมือนว่าที่ยากจริงๆ จะเป็นการตามหาตัวแม่สาวปริศนาคนนี้มากกว่า....


ผมแอบเข้าไปยังส่วนของห้องพักแพทย์เฉพาะทาง ซึ่งเป็นส่วนที่ห้ามคนนอกเข้าไปโดยไม่จำเป็น ยิ่งในเวลาแบบนี้แล้วยิ่งไร้ผู้คนเข้าไปอีก.....

 

 

แต่ในขณะที่ผมกำลังเดินไปตามเส้นทางเงียบๆนั้น อยู่ๆ ผมก็ได้ยินเสียงป้าพยาบาลคนหนึ่งกำลังเดินสวนมา

 

แย่ล่ะสิ  ขืนให้ใครมาเจอเข้า ผมคงโดนเฉดหัวออกไปแทบไม่ทันแน่ๆ....

 

 

 

....ผมลังเลสักพักก่อนตัดสินใจเปิดประตูเข้าไปหลบใน "ห้องทางขวามือ" ที่ดูเหมือนจะไม่ได้ล็อก...

 

 

 ผมเข้ามาหลบในห้องขนาดไม่ใหญ่นัก ภายในห้องนั้นเปิดไฟสว่างไสวเหมาะแก่การอ่านหนังสือหรือทำงาน และในขณะที่ผมกำลังมองรอบๆห้องอยู่นั้น  เสียงหวานๆ ก็ทำลายความเงียบ ขึ้นมา.........

 

 

“เธอเข้ามาทำอะไรที่นี่จ้ะ”


 


 

 

 

 

 

ไม่น่าเชื่อก็ต้องเชื่อล่ะครับ........คุณหมอสาว "จิโดคุ" ที่ผมกำลังตามหา

จะมาปรากฎตัวตรงหน้าผมอย่างง่ายดาย ....แถมยังเป็นสาวสวยอีกต่างหาก

 

 

ผมเลิกคิ้วมองเธออย่างใช้ความคิด ....ก่อนที่เสียงหวานๆนั้นจะถามย้ำมาอีกครั้ง

 

 


“เธอเข้า...มาทำอะไรที่นี่จ้ะ”

 

 

 

.....สายตาที่เหมือนจะเป็นมิตรกับรอยยิ้มสดใสนั่นดูไร้พิษภัย แต่ลึกๆข้างในแล้ว เธอคือกุหลาบงาม

ที่เต็มไปด้วยหนามแหลมคมครับ.....

 

 

แม้สาวสวยคนนี้จะส่งกลิ่นอาย "อันตราย" มากมายแค่ไหน.....ผมก็ไม่คิดจะเสียเวลาเยิ่นเย้อให้มากความ...

โอกาสที่จะได้เจอคนที่ไม่คิดว่าจะเจอง่ายๆ คนที่น่าจะเก็บงำความลับมากมายเกี่ยวกับเรื่องที่ผมอยากรู้

อยู่ตรงหน้าผมแล้วครับ...

 

ใครล่ะ จะปล่อยให้หลุดมือไป.......

 

 

 

"ผมยิ้มตอบรอยยิ้มของเธอ แล้วเอ่ยถามเธอเรื่องยา ZONE - 00 ที่ผมได้ยินมา"

 

 

 

 

ผิดคาดครับ.....คุณหมอจิโดคุเหยียดยิ้มสวยให้ผมแทนคำตอบ ก่อนจะเอ่ยถามเรียบๆ...

 

 

 


“ทำไมถึงคิดว่าฉันจะรู้ล่ะจ้ะ ไปฟังอะไรมา?”



 

 

….เธอเดินเข้ามาใกล้  ยิ้มหวานแล้วโอบผมเข้าไปหา......

 

 

 

 

“เด็กน้อย ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับสิ่งที่เธอตามหาหรอกจ่ะ”


 

 

ริมฝีปากกระซิบที่ข้างหูบอกเบาๆ ก่อนที่เธอจะผละออกไป.....

 

ผม...รู้อยู่แก่ใจครับว่า "เธอโกหก" .....แต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้เอ่ยปากถามอะไร คุณหมอคนสวยก็พูดขึ้นต่อโดยไม่เปิดช่องว่างให้ผมสักนิด

 

 

 

 

 

“ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ค่อยสบายนะจ้ะ เอานี่ไปแล้วกัน”



 

 

 

ซองยาที่ด้านในมียาเม็ดสีขาวรูปร่างกลมแบนถูกยัดใส่มือผมทันทีที่เธอจบคำ ก่อนที่่แม่สาวจิโดคุจะตัดจบบทสนทนาทั้งหมดสั้นๆ....

 

 

 

“บ๊ายบาย”

 

 

 

 

 

 

 

เธอ....ผละจากไปแบบง่ายๆ.........และทิ้งผมไว้กับ...........................................

 

 

..................................................................................

 

 

......................................................

 

 

...............................

 

 

 

............

 

 

...

 

 

 

 

 

 

"ยาพาราเซตามอล 1 ซอง!!!!"

 

 

 

 
 
 
...............................................................
 
 
............................................
 
 
 
...........................
 
 
............
 
 
.....
 
 
คุณ...คงคิดว่ามันจะจบแค่นี้.......ใช่มั้ยครับ???

 
 
 
คุณ...คิดผิดแล้ว....
 
 
................................
 
 
 
.........
 
 
 
....
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
........Continue to Event 3........
 
 
 
 
 
 
" WAGE OF WAR  &  VERSUS "
 
 
 
 
Coming Soon !!!!
 
 
 

 
 
......................................................
 
 
 
......................................
 
 
....................
 
 
จบ......แบบปาดเหงื่อครับพ่อแม่พี่น้อง....สรุปอีเว้นสองของหมาดำ + Prologue สู่  Event 3 .....
 
(มุงกล้าเรียกอีสามหน้านั้นว่า Prologue????????????)
 
55555555555+  ถือเป็นการทดลองทำมังงะ ครั้งแรกในชีวิตไอ่เซน แบบจริงๆจังเลยล่ะครับ (ปาดเหงื่อ)
 
ยาก....ข้อผิดพลาดเพียบ  แต่ ก็สนุกจริงๆนะ
 
 
จะต้องพัฒนาต่อไปครับ ........มาสนุกกันต่อใน Event 3 กันนะ ทุกคน ^^
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

ยินดีด้วยกับ...พาราเซตตามอลครับท่าน...
อร่อยไหมครับ....
แต่คอมมิคอันสุดท้ายที่เอามาเชื่อมกันเนี่ย
มันดูดีสุดๆ เลยล่ะครับ!

#4 By FIEPun on 2013-10-11 23:52

อ้าว คุโระจะตายหรอ ไว้อาลัยล่วงหน้า
#คืออ่านทั้งหมดประเด็นอยู่ที่ความตายภาพสุดท้าย
อา... เสียท่าให้เว่นซะละ
ปล. สายตามะดีเลยมะได้อ่านฟิคนะงับขอโต้ด /นอนปวดตา

#3 By EINNIF* on 2013-10-10 16:13

ทราบมาก่อนหน้านี้ว่าท่านได้พารา

แหม่...เสี่ยหมาหาเรื่องโยงมาใช้จนได้นะคะเนี่ย 55555+

#2 By WG - Paulina Young on 2013-10-10 16:01

/วิ่งฝ่า 502 504 มาคอมเม้น!!!
แฮ่กกก ไม่คิดว่าพ่อหมาจะได้พารานะคะ 55555
แถมจบเอนทรี่ได้ระทึกตรึกตรึงใจมาก กระตุ้นต่อมเผือกอยากอ่านเทิร์นเลยทีเดียว =q=
รอคัมมิ่งซูนนะคะะ

#1 By 竜です ( ´ ▽ ` )ノ on 2013-10-10 15:56